ŞAŞTIK KALDIK

[polat]

“Kutsal” derler öğretmenlik,
Laf yerini bulsun diye.
“Otuz günde canı çıksın,
Bir gün sefa sürsün ”diye.

Çıkamayız olur mezar.
Haram bize çarşı, pazar.
Gazeteler bizi yazar.
“Boş sütunum dolsun” diye

Kimi gün aç, kimi gün tok,
Yol yok, su yok, ışık hiç yok.
Seçimlerde vaatler çok.
“Oylar bize gelsin” diye.

Bu ne bela şaştık kaldık
Bir karanlık yola daldık.
Dört köşeye haber saldık,
“Tayin zili çalsın” diye.

İlim irfan sözde kaldı.
Dünyayı hep yalan aldı.
Bakan ağa haber saldı.
“Rotasyonlar olsun” diye.

Bölge bölge gez oyalan
Yirmi yılda beş yer dolan
İş yaptırdı falan filan
Emir geldi “Kalsın” diye,

Bize zulüm etmen yeter.
Seyyahtan da olduk beter.
Ev sahibi torpil ister.
“Ucuz kira alsın” diye.

İlimlerden bir ağ ören,
Kimdir size ışık veren?
Arı gibi bilgi deren,
“Peteklerde balsın” diye.

“Hocam hocam” derken bize
“Yavrum” derdik, bizde size
Bir gül gibi eze eze
Attınız hep “solsun” diye

Aşılmaz bir ağ ördünüz.
Garipleri hep sürdünüz.
Bir ekmeği hor gördünüz.
“Karnınız aç dursun” diye.

Çocuk mama ister durur.
Kalplerimiz “güm güm” vurur.
Mebuslara hep zam olur.
Beyler “zevke dalsın” diye

İzzet Talip POLAT